Belgium 1977

Lives and works in Antwerp, Belgium

Austerity, subtlety, tenderness, vulnerability and transience are various aspects that can be found in drawings, paintings and objects. When combined, they form an installation, with an overall experience in which person and work become one. Honest, with a certain contrariness. The use of color is soft, the materials are sensitive, malleable, weathered, found, processed and associatively brought together. Content and technique are inseparably linked. A soft, intimate suggestion, but not without obstacles or spikes.

 

An archive of memories is the source of inspiration. Memories in the form of found objects, memories contained within materials. When we evoke a memory, it is subject to change in the present. By visually deforming objects and materials, a new archive of memories is created. Again and again these memories are deformed and reshaped - by visual actions, by other associations, by the spectator's gaze.

 

To what extent do these memories provide a support in an attempt to imagine or predict the future? To what extent can memories be a basis for formation and identity? And to what extent can we influence this ourselves?

  ---------------------------------------------------------------

Soberheid, subtiliteit, tederheid, kwetsbaarheid en vergankelijkheid zijn verschillende aspecten die je kan terugvinden in tekeningen, schilderijen en objecten. Samen vormen ze een installatie, met een totaalervaring waarbij persoon en werk één worden. Eerlijk, met een zekere tegendraadsheid. Het kleurgebruik is zacht, de materialen gevoelig, kneedbaar, verweerd, gevonden, bewerkt en associatief samengebracht. Inhoud en techniek zijn onlosmakelijk verbonden. Een zachte, intieme suggestie, maar niet zonder obstakels of stekels.

 

Een archief van herinneringen is de inspiratiebron. Herinneringen in de vorm van gevonden objecten, herinneringen vervat in materialen. Wanneer we een herinnering oproepen, is deze onderhevig aan verandering in het heden. Door objecten en materialen beeldend te vervormen, ontstaat er een nieuw archief van herinneringen. Telkens weer worden deze herinneringen opnieuw vervormd en hervormd - door beeldende handelingen, door andere associaties, door de blik van de toeschouwer.

 

In hoeverre vormen deze herinneringen een houvast in een poging om de toekomst te verbeelden, te voorspellen? In hoeverre kunnen herinneringen een basis zijn voor vorming en identiteit? En in welke mate kunnen we dit zelf beïnvloeden?

2079A357-4AA3-4A00-ACE9-FD144A0AD85F-161